آموزش ها

الفبای نت

مسلماً اولین قدم، یادگیری اصول تئوری موسیقی، نت های آن است. در موسیقی نت‌ها را به ۲ زبان می نویسند؛ فرانسوی و انگلیسی. شکل نوشتن نت‌ها در زبان فرانسوی به ترتیب به صورت: دو، رِ، می، فا، سُل، لا و سی (Do,Re,Mi,Fa,Sol,La,Si) است.

درحالی که در زبان انگلیسی شکل نوشتاری آنها به ‌صورت: A,B,C,D,E,F,G است. نت های موسیقی در این دو زبان بایکدیگر یک به یک متناظر هستند. به این شکل که به ترتیب نت های دو (Do)، رِ (Re)، می (Mi)، فا (Fa)، سُل (Sol)، لا (La) و سی (Bi) در زبان فرانسوی، همان نت های C، D، E، F، G، A وB در زبان انگلیسی هستند.

پس جنس یا صدای نت ها باهم فرقی ندارند فقط طرز نوشتن آنها باهم متفاوت است. پیشنهاد می شود افرادی که در زمینۀ موسیقی فعالیت می‌کنند به نحوۀ نوشتن نت ها به هر دو صورت تسلط داشته باشند. در ضمن در موسیقی ایرانی نت نویسی و نت خوانی به شیوۀ فرانسوی اجرا می شود.

گام (Scale)

گام همانند چارچوبی است که به ما اجازۀ حرکت بین نت هایی مجاز و تعیین شده را می دهد. گام ها توالی چند نت هستند که به صورت بالارونده یا پایین، از راتفاع بالا به پایین یا برعکس مرتب شده‌اند. هر گام با توجه به فواصل بین نت هایش از گام دیگر تشخیص داده می شود.

علت نام گذاری نت های موسیقی

نام‌های اولیه نت‌ها از کلمات لاتین سرود گایو گرفته شده بود:

• Mi: از “Mira gestorum” به معنای “اعجاز کارهای”.
• Ut (Do): از “Ut queant laxis” به معنای “تا که بتوان با صدایی آزاد”.
• Re: از “Resonare fibris” به معنای “با طنین زه‌ها”.
• Fa: از “Famuli tuorum” به معنای “خدمتکاران تو”.
• Sol: از “Solve polluti” به معنای “گناهان را ببخش”.
• La: از “Labii reatum” به معنای “گناه لب‌ها”.

در قرن هفدهم، به دلیل آسانی تلفظ، Ut به Do تغییر کرد (احتمالاً از کلمه ایتالیایی “Dominus” به معنای خداوند گرفته شده است). Si نیز برای تکمیل اکتاو اضافه شد.

سیستم انگلیسی: از C تا B

در کشورهای انگلیسی‌زبان، سیستمی با حروف الفبا شکل گرفت:

• C، D، E، F، G، A، B: این حروف با نت‌های Do تا Si مطابقت دارند.
• Sharp و Flat: برای نشان دادن نیم‌پرده‌ها (مثل C# یا Eb) از علامت‌های دیز (#) و بمل (b) استفاده می‌شود.

این دو سیستم (سلوتا و حروفی) همچنان در جهان رایج‌اند، اما ریشه‌هایشان به اصول اولیه بازمی‌گردد.